20 lutego spotkaliśmy się z książką „Trzeba przejść przez rzekę” Ludwiki Włodek. To druga lektura w 2026 roku. Dzięki wypiekom Eli to było pyszne spotkanie!

A to krótka impresja naszego klubowicza:

Literacko mnie nie zachwyciła, przypomniała mi jednakże o czymś ważnym, przeżytym, znanym z autopsji, czymś co przycicha na jakiś czas, by powrócić z nowymi siłami, zdumiewająco aktualnym nie tylko w dalekich stronach ale i u nas- autorytaryzmie oraz nacjonalizmie.

Nacjonalizm i autorytaryzm – rodzą się one w patetycznych słowach o patriotyzmie, wielkości, równości, sprawiedliwości, prawach jednostki. Gdy umocnią się dostatecznie wywracają sens wielkich słów na nice. Hodują specyficzny typ człowieka- niewolnika, który swój kompleks niższości skrywa za sztandarem przynależności do elity. Człowieka posłusznego władzy, oddającemu ,,wspólnocie” swą indywidualną wolność, szczególnie wolność myślenia.

Przywódcy nawet wtedy gdy traktują państwo jak własny folwark, wydają krocie na swe zachcianki, gdy w kraju braki nie są z tego powodu obalani, skreślani nawet przez opozycjonistów. Przywódca staje się arcywrogiem jeśli sobiepaństwo, nepotyzm, brak umiejętności rządzenia podparte staje się powszechną świadomością ,że jest obcy albo ma z obcymi konszachty. Tylko prawdziwi Tadżycy mają prawo rządzić w Tadżykistanie, Kazachowie w Kazachstanie,… . Czym jest prawda? W.P.